Advertisements
Uncategorized

ปัญหาการเยียวยาเหยื่อถูกกระทำความรุนแรงทางเพศ

ปัญหาการเยียวยาเหยื่อถูกกระทำความรุนแรงทางเพศ
.
“พระราชบัญญัติค่าตอบแทนผู้เสียหายและค่าทดแทนและค่าใช้จ่ายแก่จำเลย ในคดีอาญา พ.ศ. 2544”
.
สรุปง่ายๆ คือ ปัจจุบัน ผู้เสียหายที่จะได้รับการเยียวยาจากรัฐนั้น ต้องเป็นผู้เสียหายที่ถูกกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา และได้รับความเสียหาย ทั้งในทางร่างกาย หรือ ทางจิตใจ ไม่ว่าจะโดนกระทำ โดยจงใจ หรือ ประมาทเลินเล่อ
.
ผู้เสียหายจะได้รับ ค่าฟื้นฟูสมรรถภาพทางร่างกายและจิตใจ แต่ตามจำนวนที่ไม่เกินกฎหมายกำหนดไว้
.
จากตัวเลขสถิติที่เกิดขึ้นทั้งหมด 317 เหตุการณ์ ที่ได้เป็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ รวมกัน 13 ฉบับ
.
ในปี 2560 พบว่า 60.6% ของเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นกับ เด็กอายุ 5 ขวบ ไปจนถึงวัยรุ่นอายุ 20 ปี
ส่วนใหญ่เป็นเหตุการณ์การข่มขืน ทั้งทางร่างกาย และจิตใจ
นอกจากนี้เกินครึ่ง ผู้กระทำเป็นคนในครอบครัวหรือคนรู้จัก
.
ที่สำคัญคือ สภาพจิตใจของผู้ถูกกระทำอาจจะมีอาการหนักทางจิตเวช
.
ความล้มเหลวจากการเอาผิดด้วยกฎหมายในหลายๆกรณี นำไปสู่การเรียกร้องทางโซเชียลที่เราเห็นกันบ่อย จนแทบจะกลายเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว
.
โดยเฉพาะ หลายๆคนมักจะออกมาเรียกร้องให้ ประหารผู้กระทำความผิด
.
แต่ประเด็นที่อยากจะให้ความสำคัญคือ เคยมีใครคิดไหมว่า การกระทำแบบนั้นจะทำให้เรื่องนี้จบ?
.
จริงอยู่ว่าข้อกฎหมายทุกวันนี้ ยังไม่เข้มงวดพอจะป้องกันเหตุการณ์อันน่าสลดใจเหล่านี้ แต่การไปลงโทษผู้กระทำความผิดด้วยการตัดชีวิตเขานั้น มันทำให้ความบอบช้ำ ความโกรธแค้นที่เกิดขึ้นในจิตใจเหยื่อหายไปจริงหรือ?
.
นอกจากรัฐต้องหาทางทำให้กฎหมายศักดิ์สิทธิ์กว่านี้ ยังรวมไปความล่าช้าในการดำเนินการ หรือจำนวนเงินที่ชดเชยให้กับผู้เสียหาย
.
ความสำคัญอันดับแรก ควรจะเป็น การเยียวยาเหยื่อ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วมันได้จบไปแล้ว จากโลกความจริง แต่ผมเชื่อว่าเหตุการณ์นั้นยังคงเกิดขึ้นซ้ำๆ ในจิตใจของเหยื่อ
.
สภาพจิตใจของเหยื่อที่จะต้องอยู่กับความเจ็บปวดทางจิตใจนี้ไปตลอดชีวิต หากไม่ได้รับการบำบัดอย่างถูกวิธี เพราะมีเหยื่อที่ไม่กล้า แม้แต่จะออกมาเผชิญหน้ากับโลกภายนอก ซึ่งสะท้อนถึงต้นตอปัญหาใหญ่ในสังคมไทย
นั่นคือวัฒนธรรมชายเป็นใหญ่ ผู้กระทำผิดเพศชายจำนวนมาก ไม่มีความละอายใจต่อสิ่งที่ทำลงไป ขณะที่เหยื่อจากหลายกรณีไม่กล้าที่จะแจ้งความ หรือเอาเรื่องผู้กระทำ เป็นเพราะสังคมที่ไม่ได้ปลูกฝังให้ผู้หญิงรู้สึกว่า ตนเองมีค่าหรือมีสิทธิมีเสียงมากพอ
.
ทำให้ปัญหานี้เป็นอีกหนึ่งปัญหาที่ถือว่า เป็นต้นตอของปัญหาเรื้อรังอย่างความรุนแรงที่เกิดขึ้นอีกด้วย
.

อภิวัฒน์ พิริยพล เขียน

ชิษณุพงศ์ นิธิวนา เรียบเรียง

.
แหล่งข้อมูล:
“พระราชบัญญัติค่าตอบแทนผู้เสียหายและค่าทดแทนและค่าใช้จ่ายแก่จำเลยในคดีอาญา พ.ศ. 2544” จาก บทความของ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ผจญ คงเมือง ในเว็บไซต์ กรุงเทพธุรกิจ http://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/640634
ข้อมูลทางสถิติความรุนแรงทางเพศ
https://www.thaihealth.or.th/Content/45786-%E0%B8%AA%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B4%20’%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A8’%20%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87.html

Advertisements

ใส่ความเห็น

%d bloggers like this: